11 ژوئیه 2023- مطالعه ی پیگیری کارآزمایی کنترل دیابت و عوارض آن (DCCT) وارد مرحله جدیدی شده است که بر پدیده نسبتاً جدیدی تمرکز دارد: پیری در دیابت نوع 1.

بودجه جدیدی که برای پیگیری مشاهده‌ای بلندمدت DCCT از سال 2022 تا 2027، اختصاص یافته است، مطالعه ی اپیدمیولوژی مداخلات و عوارض دیابت ((EDIC را به سمت بررسی جنبه‌هایی از دیابت نوع 1 که با پیری مرتبط هستند از جمله بیماری های قلبی عروقی، بیماری کبد چرب و آپنه خواب، سوق داده است.

نتایج کارآزمایی اولیه ی بالینی تصادفی DCCT که در 30 سپتامبر 1993 در مجله پزشکی نیوانگلند منتشر شد، ثابت کرد که کنترل سختگیرانه ی قند خون، کلید پیشگیری یا کند کردن پیشرفت طولانی مدت عوارض چشمی، کلیوی و عصبی دیابت نوع 1 است. متعاقبا، در طی مطالعه ی EDIC، بسیاری از یافته‌های مهم به دست آمد، از جمله اینکه کنترل سختگیرانه و زودهنگام قند خون خطر قلبی عروقی را کاهش می‌دهد و بقای افراد مبتلا به دیابت نوع 1 را طولانی‌تر می‌کند.

سخنرانان در هشتاد و سومین نشست علمی اخیر انجمن دیابت آمریکا در یک جلسه ی ویژه به مناسبت 40 سال از شروع این مطالعات تاکید کردند که اگرچه پدیده حافظه متابولیک در ابتدا در EDIC مشاهده شد و به این معنی است که کنترل اولیه قند خون مهم است و تاثیرات خود را پس از سالها نشان می دهد، داده‌های بعدیEDIC همچنین نشان داد که برای شروع کنترل شدید گلایسمی هرگز دیر نیست. در این نشست مانند سمپوزیوم بزرگداشت 30 سالهDCCT/EDIC  که در سال 2013 برگزار شد، شرکت کنندگان در مطالعه ی محلی حضور داشتند و با تشویق طولانی مورد قدردانی قرار گرفتند.

مطالعاتDCCT  و EDIC با هم – که هر دو توسط مؤسسه ملی بهداشت در 27 سایت در ایالات متحده و کانادا تأمین مالی می شوند - استاندارد مراقبت از افراد مبتلا به دیابت نوع 1 را تغییر داده اند و به کشف داده های بیشتر برای تدوین دستورالعمل های بالینی ادامه می دهند. قبل از DCCT، بین سال‌های 1930 و 1970، حدود یک سوم افراد مبتلا به دیابت نوع 1 دچار کاهش بینایی شدند و از هر 5 نفر یک نفر نارسایی کلیه و/یا انفارکتوس میوکارد را تجربه کرد. دکتر دیوید ام. ناتان، رئیس DCCT/EDIC، در این سمپوزیوم گفت که سکته مغزی و قطع عضو نیز در بین مبتلایان به دیابت نوع 1 در آن دوره بسیار شایع بود.

همه پیشرفت‌ها در مراقبت از دیابت نوع 1 به این دلیل ایجاد شده است که این مطالعه نشان داد که نظارت مداوم بر قند خون (CGM)، انسولین‌های جدید، پمپ‌های بهتر انسولین و سایر پیشرفت ها مهم هستند و من فکر می‌کنم عمیق‌ترین یافته این است که نرخ مرگ و میر در میان بیمارانی که قند خون آنها بطور سختگیرانه و زودهنگام کنترل شده بود، اکنون مشابه با جمعیت عمومی است.

دکتر ناتان، استاد پزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد و مدیر مرکز دیابت در بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون، افزود: آنچه هنوز باید درک کنیم این است که با افزایش سن چه اتفاقی برای افراد مبتلا به دیابت نوع 1 می‌افتد. چیزی که تا به حال هیچ یک از ما نمی توانستیم تصورش را بکنیم.

تعداد 1441 شرکت کننده در مطالعه ی DCCT در ابتدا در سال 1983 میانگین سنی 27 سال داشتند که به صورت تصادفی در گروه نسولین درمانی فشرده یا مراقبت های معمول قرار گرفتند. 1375 شرکت کننده (96٪) که در سال 1994 به حضور در مطالعه ی EDIC ادامه دادند، در آن مرحله به طور متوسط 35 سال سن داشتند، زمانی که به گروه مراقبت های معمولی، مدیریت شدید قند خون آموزش داده شد و همه شرکت کنندگان به تیم های مراقبت های بهداشتی شخصی خود بازگشتند. 1075 شرکت کننده در EDIC امروز میانگین سنی 63 سال دارند.

گیل لورنزی، هماهنگ کننده ی این مطالعه، متخصص تغذیه و مراقبت و آموزش دیابت  (CDCES)در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، گفت: تنها 11 شرکت کننده در شروع EDIC جان خود را از دست داده بودند و در مجموع تنها 250 نفر (17٪) تا امسال جان خود را از دست داده اند.

 لورنزی اظهار داشت: مطالعات طولانی مدتDCCT/EDIC ، فرصتی منحصر به فرد برای کشف پیری در دیابت نوع 1 طولانی مدت در اختیار محققان قرار داده اند، چیزی که تاکنون هیچ یک از ما تصورش را نمی‌کردیم، به‌ویژه برای آن دسته از مخاطبانی که کار خود را در دهه‌های 70 و 80 آغاز کردند.

در حال حاضر حدود 36 درصد از گروه دارای اضافه وزن و 40 درصد چاق هستند، که مشابه با آمار اضافه وزن و چاقی در جمعیت عمومی است، و میانگین هموگلوبین A1c آنها در حال حاضر7.3 درصد است.

به گفته ی دکتر باربارا اچ. برافت، محقق اصلی در مرکز هماهنگی داده‌های  DCCT/EDIC، "ما اکنون در مطالعه EDIC تمرکز خود را در طول 5 سال آینده تغییر می‌دهیم تا سیر بالینی دیابت نوع 1 با گذشت زمان و افزایش سن، و همچنین افزایش چاقی، که به تدریج افراد مبتلا به دیابت نوع 1 را تحت تاثیر قرار داده و پیامدهای نامطلوب بالقوه درازمدت آن را بررسی کنیم."

دکتر برافت رویکردهای این مطالعه را که از سال 2022 تا 2027 به آن اضافه شده است، تشریح کرد: تست ورزش قلبی ریوی، اکوکاردیوگرافی دوبعدی داپلر و سرعت موج پالس کاروتید-فمورال برای تعیین کمیت تغییرات عملکردی و ساختاری مرکزی نارسایی قلبی استفاده خواهد شد.

دکتر ناتان اظهار داشت که اگرچه تا سال 2006 رویدادهای قلبی عروقی کافی در EDIC موجود بود و کاهش قابل توجه 58 درصدی در گروه درمان فشرده را نشان داد، اکنون می‌توانیم به بررسی پیری قلب بپردازیم. ما یکسری متخصص قلب و عروق بزرگ داریم که با ما کار می‌کنند و ما را در اندازه گیری همه چیز راهنمایی می کنند."

بیماری کبد چرب در شرایط افزایش چاقی، همچنین با استفاده از الاستوگرافی گذرا (FibroScan) و شاخص FIB-4، کمّی سازی آنزیم های کبدی و تعداد پلاکت ها، بررسی خواهد شد.

دکتر ناتان خاطرنشان کرد که شرکت کنندگان در این مطالعه "این نوع محیط متابولیکی را برای دهه ها در کبد خود داشته اند. آنها انسولین را در لوزالمعده خود نمی سازند، و بنابراین، انسولینی که دریافت می کنند، بطور محیطی  وارد بدنشان می شود و سپس به کبد آنها می رود. خوب اکنون باید بدانیم این نوع درمان، با کبد آنها چه کرده است؟"

دکتر برافت گفت: شرکت کنندگان همچنین سه پرسشنامه علائم را برای ارزیابی آپنه انسدادی خواب، با هدف هدایت مطالعات خواب در آینده در افرادی که در معرض خطر بالا هستند، تکمیل خواهند کرد.

تصویر فوق العاده کاملی از پیری با مطالعات DCCT/EDIC که بیش از 40 سال ادامه یافته است

دکتر برافت خاطرنشان کرد: در سال 2023، شرکت کنندگان در DCCT/EDIC در طی بیش از 60 درصد از طول عمر خود و بیش از 80 درصد از طول مدت دیابتشان مورد مطالعه قرار گرفته اند.

دکتر برافت و سایر سخنرانان گفتند: در تلاش‌های قبلی EDIC بر جنبه‌های عملکرد شناختی، عملکرد فیزیکی، و کریوآرتروپاتی دیابتی یا سندرم دست خشک دیابتی،متمرکز بود.

سایر مطالعات DCCT/EDIC رابطه ی هموگلوبین A1c و مدت زمان دیابت را در خطر بیماری قلبی عروقی (CVD)، ارتباط عوارض میکروواسکولار با خطر بیماری قلبی عروقی فراتر از عوامل خطر سنتی و خطر هیپوگلایسمی شدید در 30 سال اول DCCT و پیگیری EDICرا بررسی کردند.

علاوه بر این، ارزیابی‌های طولی چشم و کلیه در طول 40 سال، به تدوین دستورالعمل‌های غربالگری رتینوپاتی و آلبومین ادراری کمک کرده است.

دکتر ناتان گفت: امروزه تعداد بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 با عوارض وحشتناک بسیار کم است، اما ما نتوانسته ایم از بروز همه ی عوارض به طور کامل جلوگیری کنیم، ما اکنون داده های فوق العاده کاملی از دیابت نوع 1 داریم که به ما امکان می دهد چیزهای بسیاری را کشف کنیم. ما از مردم استقبال می کنیم تا با ایده های جدید به سراغ ما بیایند، چرا که ارزش این تحقیقات دراز مدت در همین امر است.

منبع:

https://www.medscape.com/viewarticle/994221